Blog

Honderd keer één kilometer

Honderd keer één kilometer

‘Hoe ver zijn jullie eigenlijk aan het lopen?’ De wandelaar vertraagt zijn pas om me rustig te kunnen observeren. ‘Honderd kilometer,’ antwoord ik. De wandelaar vertraagt nog meer. Nu staat hij stil. De grijns op mijn gezicht houdt het midden tussen schroom en trots. ‘En hoeveel heb je er al gehad?’ Ik kijk op mijn horloge. ‘Ruim zeventig.’ Ondertussen begin ik weer aan een moeizaam drafje. ‘Ik wilde zeggen dat je er bijna bent,’ zegt de wandelaar, ‘maar dat is misschien wat optimistisch.’ Hij vervolgt zijn wandeling en ook ik vervolg mijn tocht. Nog dertig kilometer te gaan.

Lees verder “Honderd keer één kilometer”
Deuren sluiten automatisch

Deuren sluiten automatisch

Het is 11 september 2019. ‘Lekkere datum kies je ook weer uit,’ zegt een vriendin tegen me, een paar dagen van tevoren. Ik haal mijn schouders op. Woensdagochtend 11 september was nu eenmaal de goedkoopste vlucht van Cork naar Amsterdam. De datum maakt voor mij geen verschil. ‘Het is ook wel symbolisch,’ merkt iemand anders op. Ik weet niet precies wat dat moet betekenen, maar dat gebeurt wel vaker bij goedbedoelde opmerkingen. De bedoeling is goed, maar de betekenis soms wat ver te zoeken. Het geeft niet.

Lees verder “Deuren sluiten automatisch”
De moeite waard

De moeite waard

De eerste keer dat hij langskwam was ik stomverbaasd. Er stond een vreemde man in de voortuin – compleet met zonnehoedje, gehoorbeschermers en grasmaaier. Had hij zich vergist in het huisnummer? Verkeerde straat misschien? Maar nee, hij was aan het juiste adres, zo verzekerde hij me. De komende tijd zou hij regelmatig het gras komen maaien. Met de groeten van de huisbaas.

Lees verder “De moeite waard”